Een frisse start.

Ik weet het percentage niet meer, wat destijds bij de informatieavond van de Kamer van Koophandel genoemd werd. Het percentage van de starters dat zich binnen een jaar weer uitschreef. Maar het was een hoog getal, het viel me op. En nu, nu hoor ik het zelf bij dat percentage. Toegegeven, helemaal binnen een jaar heb ik het niet gered, maar veel scheelt het niet.

Ik ben weer ondernemer af. Ik had er gewoon geen tijd voor. Of misschien had ik dat wel, maar maakte ik er niet genoeg tijd voor. Ik houd namelijk ook verschrikkelijk veel van slapen, lezen, tijd doorbrengen met familie en vrienden, dagjes uit, beetje rondlummelen en noem het allemaal nog meer. Maar het geeft niet, blijkbaar heb ik al zó'n leuk leven dat het semi-ondernemersschap er gewoon niet bijpast.

Maar, ik blijf wél bloggen! Want dat was toch een ontdekking, het afgelopen jaar. Het begon als verkoopmedium voor mijn handgemaakte artikelen, maar ik had niet gedacht dat ik het zo leuk zou vinden! Om te laten zien wat ik gemaakt hebt, of gekocht. En om daar reacties op te krijgen. En vervolgens weer bij anderen te kijken en te bewonderen. Er blijkt een hele blog-gemeenschap te zijn, waar ik niks van af wist. En daar blijf ik graag in rondbloggen!

Dus bij deze, welkom op mijn "nieuwe" blog, Annabel Schrijft. Over knippen & naaien, breien & borduren, familie & vrienden, koken & eten en huis & haard.

Kerstkleuter.

Zaterdagavond, kerstavond. Terwijl heel Nederland naar de kerst-mis liep, of de kalkoen in de marinade deed, hingen wij slingers op en versierde de stoel. Druif werd gisteren namelijk vier jaar!! Een echt kerstkindje, en sinds gister dus een kerstkleuter. Ze heeft genoten, van de taart, de cadeau's en alle aandacht. Post, telefoontjes en bezoek, ze was hélemaal jarig.

En het is clichee; maar mensen, wat gaat de tijd toch hard. Vier jaar geleden lag ik in het kraambed met een minimensje op mijn buik, nu gaat dat eigenwijze grietje na de kerstvakantie al naar school!

Teken van leven.

Ik ben er nog hoor! Maar de afgelopen weken bestonden hier uit meerdere oorontstekingen, buikgriep, gewone griep en héél veel snottebellen. Verdeeld over het hele gezin. Dus naast de gewone gang van zaken, wat voor elke moeder al een behoorlijke uitdaging is, hebben we er meerdere bezoeken bij de huisarts opzitten. Bovendien blijkt Spruit eczeem te hebben, waarvoor we bij de dermatoloog geweest zijn. Het is nog niet helemaal onder controle, maar gelukkig ligt hij niet meer wakker van de jeuk. Niet van de jeuk, wel van z'n oortjes helaas. Dus morgen zijn we weer in het ziekenhuis, maar dan voor de KNO-arts.

Jullie zullen begrijpen dat er voor veel creativiteit helaas niet veel energie en tijd over blijft. Dat komt wel weer.

Ik wil jullie in elk geval alvast héle fijne feestdagen wensen!!

Ik verwende mezelf met zo'n mooie kersthanger van Hart & Ziel Design.

Steuntje in de rug.

Vrijdag was een spannende dag voor een vriendin van mij. Haar stoere jochie van drie onderging een zware operatie. Gelukkig is dat goed verlopen. Hij is nog niet klaar en er zullen misschien nog andere ingrepen plaatsvinden, maar het ergste is achter de rug. Wat een opluchting voor iedereen!
Ik ben dan weer zó dankbaar met onze gezonde kindjes, meer kan een mens niet wensen.

Voor een klein steuntje in de rug stuurde ik een mini-pakketje: de kasthangers maakte ik zelf, van katoen met vilt. En de vingerpoppetjes kocht ik bij Ikea.

Uiteraard weer met een mooi papiertje er om, lief kaartje er bij en met de postbode mee!

Kleine meisjes worden groot.

Vandaag is Druif alweer voor de tweede keer een ochtend op de basisschool geweest, om te wennen. Vorige week ging ze voor het eerst. Ze is er ook echt wel aan toe; ze schrijft haar eigen naam, leest 2/3 van het alfabet en schrijft ook een flink aantal van die letters. Nou ja, het is meer tekenen dan schrijven. En op het kinderdagverblijf ziet ze al haar vaste maatjes afscheid nemen en komt ze steeds meer tussen de "kleintjes" te zitten.

Dus het is duidelijk, ze is klaar voor de volgende fase. Na de kerstvakantie gaat ze dan ook echt, de komende weken mag ze een paar ochtenden en twee keer een hele dag komen oefenen. Ze vindt het helemaal geweldig en hoewel ze toch aardig verlegen kan zijn, kreeg ik vorige week al snel een hele stoere "dag mam" als afscheid. Ik lijk er meer moeite mee te hebben dan zij. :-)

Om de nieuwe fase in te luiden (en omdat de oude stuk was, echt waar) kreeg ze van ons een nieuwe rugtas, een grote-meiden-rugtas. Deze is het geworden, van Skip Hop, zó leuk!

Heerlijk herfst.

Afgelopen dagen zaten wij in Limburg, een lekker lang weekend weg. Veel spelletjes doen, lui tijdschriften lezen en buiten banjeren. Deze week wordt het kouder en nu de Sint in het land is gaan we toch echt de winter in, maar dit weekend schoot ik nog van dit soort mooie herfstplaatjes:

Verjaardagspost.

Om nog maar even in de post en pakketjes te blijven: afgelopen week werd er een vriendinnetje van ons drie jaar. Hiep hiep hoera, kleine K.!! Haar moeder en ik zijn online vriendinnen en zo snel zal ik dus niet op haar verjaardag verschijnen, maar ik wilde wel een mooi cadeautje geven, dus weer een pakketje samengesteld.

Ik stuurde dit tasje, het model zelf bedacht (met een beetje boel hulp van een tasje dat ik ooit bij Hema zag hangen):

Met bijpassende voering en nog een gekocht cadeautje:

En vervolgens mooi ingepakt, waarbij Druif altijd mag helpen met plakband. Sinds ze dat doet gaat het hier thuis best hard met plakband. :-)